De auteur doorkruist André Green’s werk en volgt als rode draad zijn klinisch denken. Deze rode draad vertrekt van zijn eerste opvatting die de psychoanalytische arbeid definieert op grond van het kader, de droom en de duidingsmogelijkheden. Deze periode loopt tot 2010. Daarna benadrukt Green een ander conceptueel trio voor dat berust op het interne kader van de analyse, de act en de internalisatie. Doorheen zijn werk gaat hij uitvoerig in op de theorie van de setting, de analyse van de intrapsychische en de intersubjectieve dimensie, de kaderende structuur van de psyche, de negatieve hallucinatie en processen van derdsheid.